Friedrich Engels
Friedrich Engels, 28 Kasım 1820'de Almanya'nın Barmen-Elberfeld ( Şimdiki Wuppertal) kentinde doğdu. Babası bir pamuklu dokuma fabrikası sahibiydi ve Engels O’nun en büyük oğluydu. Üniversitede felsefe eğitimi gördüğü yıllarda metafizik felsefenin , var olan siyasal sistemin ve Prusya’nın yıkılmasını hedefleyen Hegelcilere katıldı. 1837'de babasının baskısıyla Manchester’daki pamuklu dokuma fabrikasında çalışmaya başladığından dolayı okulu yarıda bırakmak zorunda kaldı . Babasının fabrikasında çalıştığı bu dönemde kapitalist üretim tarzının İngiliz işçi sınıfı üstündeki etkileri konusunda bir araştırma yaptı . Bu vahşi kapitalist sistemin yarattığı yoksulluğu yakından görme fırsatı buldu ve 1845’te “1844 Yılında İşçi Sınıfının Koşulları” adlı ilk eserini yazdı.
1844’ün Eylülünde Paris'te Marx'la tanıştı ve Marx’ın kurduğu Franco-German Annals adlı dergi için yazmaya başladı ve birlikte siyasal ve ideolojik çalışmalara yöneldiler. 1845 Ocağında Marx’ın Fransa’dan sürülmesinden dolayı birlikte Belçika’ya yerleştiler ve orada çalışmalarını sürdürdüler. 1845 Temmuz’unda Engels ve Marx İngiltere seyahatindeyken Engels bir İrlandalı emekçi olan Mary Burns ile tanıştı ve onunla evlendi. Mary Burns onları George Harney’inde içlerinde olduğu Çartist hareketin liderleriyle tanıştırdı. 1846 Ocağı’nda Brüksel’e döndüler ve Komünist Yazışma Komitesi’ni kurdular. Bu komitenin amacı Avrupa’daki tüm sosyalistleri bir araya getirmekti. Bu öncülüğün ilk meyvesi 1847 Haziran’ında İngiltere’deki sosyalistlerin “Doğrular Birliği” olarak adlandırılan toplantılarıyla görüldü. F. Engels bu toplantılara delege olarak katıldı ve önemli katkılarda bulundu. Bu toplantılar, “Komünist Birlik” adlı ilk örgütlenmeyi ortaya çıkardı. 1847’de yazdığı “Komünizm’in İlkeleri” adlı kitaptan sonra Marx ile birlikte Şubat 1848’de yayınlanacak olan “Komünist Manifestoyu” hazırladılar. Şüphesiz ki bu ses getiren manifestonun kaynağını Engels’in yazdığı “Komünizm’in İlkeleri” adlı eser oluşturuyordu. Komünist Manifesto’nun amacı Komünizmi insanlara tanıtmak ve bu düşüncenin etkisini kitleleştirmekti. Manifesto’nun yayınlanmasından 1 ay sonra Engels, Marx ile birlikte Belçika’dan da sürüldüler.
1848 devrimci hareketlerinin gerçekleşmesiyle , Marx'la birlikte Köln'e gittiler ve onlarda bu harekete katıldılar. Köln’de Yeni Ren Gazetesini çıkarmaya başladılar. 1848 İşçi Hareketleri’nin etkisiyle düşüncelerini bu gazetede odaklandırdılar. Engels, Elberfeld’deki İşçi ayaklanmasında aktif olarak görev aldı. Prusya Devletine karşı Baden-Palatinate de mücadele eden birlik komutanı olan August Willich’in yardımcısı olarak direnişte katkıda bulundu. Ancak Prusya bu işçi hareketlerini bastırdı ve Engels, Marx ile birlikte Prusya’dan da çıkmaya zorlandılar ve 1849’da İngiltere’ye döndüler. Prusya Devleti, İngiltere’den Marx ve Engels’in İngiltere’den de sürgün edilmesini talep etti ancak dönemin Başbakanı Lord John Russell bu talebi reddetti.
Engels, 1864'te Uluslararası Emekçiler Derneği (1.Enternasyonal)'nin kuruluş çalışmasında katıldı ve yürütme kurulu üyesi seçildi. Kapitalist çalışma hayatına dair deneyimleri ve kapitalist üretim tarzının gelişimini açıklamayı başardı. Marx'ın 1883’te ölümünden sonra Engels Kapital'in ikinci ve üçüncü ciltlerinin bazı bölümlerini tamamlayarak yayınladı. Ayrıca Marx’ın kuramlarının çevrilmesi ve destek olacak şekilde eserler yayınlamaya devam etti. Bununla birlikte aile yapısının komünizmle bağına dair kuramlar ileri sürdü. Kadın emeğinin boyutuyla da ilgilendi. Böylece Feminist düşüncenin gelişiminde katkıda bulundu. 5 Ağustos 1895'de Londra'da öldü.
Eserleri:
İngiltere'de Emekçi Sınıfların Durumu (1845), Kutsal Aile (Marx ile) (1845), Alman İdeolojisi (Marx ile) (1846), Komünizm'in İlkeleri (1847), Komünist Parti Manifestosu (Marx ile) (1848), Almanya'da Köylü Savaşı (1850), Almanya'da Devrim ve Karşı Devrim (1851), Konut Sorunu (1872), Anti Dühring (1878), Ütopik Sosyalizm ve Bilimsel Sosyalizm (1880), Ailenin Özel Mülkiyetin ve Devletin Kökeni (1884), Doğanın Diyalektiği (1886), Ludwig Feuerbach ve Klasik Alman Felsefesi'nin Sonu (1886), Tarihte Zorun Rolü (1888), Erfurt Programı'nın Eleştirisi (1891)